บทเรียนจากประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนา : พุทธธรรมในโลกสมัยใหม่
คำสำคัญ:
พระพุทธศาสนาโลกสมัยใหม่, พุทธธรรม, การปรับตัวทางสังคมบทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทเรียนจากประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาและวิเคราะห์บทบาทของพุทธธรรมในบริบทโลกสมัยใหม่ โดยมุ่งเน้นการปรับตัวของพระพุทธศาสนาต่อความเปลี่ยนแปลงทางสังคม วัฒนธรรม และจิตวิญญาณ การศึกษาใช้การวิเคราะห์เอกสารเป็นหลัก ครอบคลุมการแพร่กระจายของพระพุทธศาสนาไปสู่ภูมิภาคต่าง ๆ โดยเฉพาะโลกตะวันตก การปรับบทบาทของสถาบันสงฆ์ต่อสภาวะสมัยใหม่ และการประยุกต์ใช้พุทธธรรมในการตอบสนองต่อปัญหาสังคมร่วมสมัย เช่น สิทธิมนุษยชน สิ่งแวดล้อม และสุขภาพจิต
ผลการศึกษาพบว่า พระพุทธศาสนามีลักษณะเป็นระบบคำสอนที่มีความยืดหยุ่นและเป็นสากล สามารถประยุกต์ใช้กับบริบททางสังคมและวัฒนธรรมที่หลากหลายได้โดยไม่สูญเสียแก่นแท้ของคำสอน
พุทธธรรมยังคงมีบทบาทสำคัญในฐานะพลังทางจริยธรรมและจิตวิญญาณที่ช่วยเสริมสร้างคุณภาพชีวิตของมนุษย์ในโลกสมัยใหม่ และสะท้อนศักยภาพของพระพุทธศาสนาในฐานะกรอบคิดที่มีคุณค่าเชิงวิชาการและ เชิงปฏิบัติอย่างยั่งยืน
References
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2557). พุทธธรรม. มหามกุฏราชวิทยาลัย.
Bodhi, B. (1994). The noble eightfold path. Buddhist Publication Society.
Dalai Lama. (1999). Ethics for the new millennium. Riverhead Books.
Goleman, D. (2003). Destructive emotions: How can we overcome them? A scientific dialogue with the Dalai Lama. Bantam Books.
Kabat-Zinn, J. (1990). Full catastrophe living: Using the wisdom of your body and mind to face stress, pain, and illness. Delta.
Lopez, D. S., Jr. (2012). The scientific Buddha: His short and happy life. Yale University Press.
Payutto, P. A. (1995). Buddhadhamma: The laws of nature and their benefits to life. Buddhadhamma Foundation.
Queen, C. S. (1996). Engaged Buddhism: Buddhist liberation movements in Asia. State University of New York Press.
Thich Nhat Hanh. (1998). The heart of the Buddha?s teaching. Broadway Books.
Wallace, B. A. (2009). Mind in the balance: Meditation in science, Buddhism, and Christianity. Columbia University Press.
